Józef Wittlin, List do Gombrowicza, 9 stycznia 1950 r. [i.e. 1951]

Wittlin, poeta, powieściopisarz i tłumacz, mieszkający po wojnie w Nowym Jorku, a podziwiający Gombrowicza jeszcze w okresie przedwojennym, pisze aby wyrazić swój „absolutny entuzjazm” po przeczytaniu Ślubu, o którym przeczytał po raz pierwszy od Czesława Miłosza (wtedy attaché kulturalnego w Waszyngtonie). Namawia Gombrowicza, by ten skontaktował się z Jerzym Giedroyciem i Józefem Czapskim w nadziei, że Kultura opublikuje zarówno sztukę jak i powieść Trans-Atlantyk. Sam Wittlin opublikował w Kulturze w 1951 r. „Obronę Gombrowicza”, którą następnie przerobił na przedmowę do tomu obejmującego Trans-Atlantyk i Ślub, opublikowanego przez Kulturę w 1953 r. W swoim Dzienniku Gombrowicz opisał tę przedmowę jako „majstersztyk klarownej perswazji i dobroci, naładowanej najbardziej współczesną dynamiką”. W swojej przedmowie, która przedstawiła Gombrowicza nowemu pokoleniu polskich czytelników, Wittlin zapewnia, że „wszystkie dzieła Gombrowicza są tak skonstruowane i mają taką siłę wybuchową, że wywołują zmiany, i to nieraz bardzo gwałtowne, w całym naszym stanie intelektualnego i uczuciowego posiadania”.