Historia. Rękopis fragmentu tej nieukończonej sztuki [1951]

Pracując w Banco polaco – niektóre ze szkiców zostały zapisane na drukach firmowych banku – Gombrowicz zaczął sztukę zatytułowaną Historia, której nie skończył. Historia została odkryta przez Jeleńskiego między rękopisami Operetki i opublikowana po raz pierwszy w Kulturze w 1975 r. Jak Ślub, przybiera formę snu, w którym Gombrowicz jest przeniesiony z powrotem do domu rodzinnego w Warszawie w 1914 r. Jego rodzice i rodzeństwo zamieniają się następnie w szkolnych egzaminatorów i cesarski dwór Rosji. Gombrowiczowi powierzona zostaje misja w Berlinie. Tam spotyka Wilhelma II i jego osławionego zausznika księcia Eulenburga. Następna część, osadzona w literackiej kawiarni w Warszawie w latach trzydziestych, wprowadza modnych poetów i Marszałka Piłsudskiego. Część finałowa, która miała zawierać postacie Hitlera i Stalina, nie została napisana. Po raz pierwszy wystawiono sztukę w 1977 r. w Berlinie, od tej pory miała kilka premier w Polsce.