Miłosz o Gombrowiczu
Czesław Miłosz, Ziemia Ulro, rękopis [ok. 1975]

Miłosz poświęcił Gombrowiczowi długi fragment eseju Ziemia Ulro (tytuł zapożyczony z Blake’a), który we francuskim wydaniu nosi podtytuł „medytacja o przestrzeni i religii”. Poeta wspomina ich spotkania w Vence w 1967 r., kiedy rozmawiali przeważnie po francusku, i przyjemność jaką sprawiła Gombrowiczowi książka Miłosza History of Polish Literature, opublikowana w roku śmierci pisarza. Miłosz snuje również refleksje na temat trudności jakie napotykał Gombrowicz w swojej karierze i problemach z uzyskaniem akceptacji dla swojej twórczości, deklarując jednocześnie jak wielkim poważaniem darzy on jego dzieła mimo fundamentalnych różnic filozoficznych. W eseju znajduje się więcej nawiązań do Gombrowicza.